Japanse Wijnbes

Tijd om te oogsten!! 

Zaaddozen

De Duizendschoon is uitgebloeid. Toch heb ik er bijna een maand van kunnen genieten. Terwijl ik de uitgebloeide bloemtrossen afknip, valt me op dat er zaaddoosjes inzitten. Sommige gesloten, sommige geopend. We zijn geneigd planten te waarderen om hun bloemen, maar als je gaat opletten zul je zien dat de natuur een verscheidenheid aan mogelijkheden heeft om na de bloei de zaden te vormen en te verspreiden. Je vindt ze soms in de meest ingenieuze vormen. 

Papaver

Judaspenning

We kennen allemaal wel de zaaddozen van de Papaver of die van de Judaspenning.  

Wanneer de zaadozen openstaan, zijn de zaden rijp om 'geoogst' te worden. Als je niets doet, vallen de zaden in de aarde en zal de plant zichzelf voortplanten. Wil je de plant graag ook op een andere plek in de tuin hebben of zaden weggeven, dan is dit het juiste moment om in actie te komen. 

Wanneer je de uitgebloeide bloem op zijn kop houdt, zullen de meeste zaden al uit de zaaddozen vallen. Hier heb ik ze op een steen, maar handiger is om even een wit A4tje neer te leggen en daar de zaden op te laten vallen. Vanaf dit A4tje kun je ze dan naderhand makkelijk in een klein potje of envelloppe laten glijden.

Hier rechts zie je duidelijk een zaaddoos die 

openstaat. Terwijl ik de zaaddozen inspecteerde en sommige openden bleken vele zaaddozen inwoners te hebben. De uitgebloeide plant zat vol met rupsen. Ze hebben een goede schutkleur, op de foto hiernaast kun je er twee vinden. Wanneer ze groot genoeg zijn, eten ze zich door de buitenwand en leven buiten de zaaddoos verder.

Stilletjes hoopte ik dat het zou betekenen dat ik dan volgend jaar wellicht vele vlinders in de tuin zou hebben, maar na even googlen, blijkt het meer een soort motje te zijn dan het beeld wat ik van een vlinder heb. Voor meer informatie over deze rups/vlinder klik je hier

Maar goed, de zaden zijn geoogst. Wanneer je deze nu opnieuw zaait, zou je er volgend jaar zomer bloemen van moeten hebben. Duizendschoon is namelijk een tweejarige plant.

Duizendschoon

12 maart 2012 plaatste ik onderstaande in het blog Schaderapport: 

Duizendschoon (2-jarig) De duizendschoon heb ik vorig jaar gezaaid en in het najaar overgezet in de vaste grond. Aangezien een of andere buurtkat het nodig vond mijn zorgvuldig geplante plantjes weer uit te graven en van mest te voorzien heb ik ze maar even beschermd met een omgekeerd fietsmandje. De bedoeling is dat deze plantjes deze zomer gaan bloeien. 



En dat gebeurde dus niet, de plantjes groeiden wel, maar bloeien ho maar.

Begin juni begonnen zit wat bijzondere toppen in de plant te vormen, zou het dan toch nog gaan gebeuren, een jaar later?

7 juni 2013

 

 Ja hoor, een eerste bloempje! Vanaf deze dag is het een feestje om elke dag te kijken hoeveel en wat voor bloemen er bij zijn gekomen. Elke steel geeft weer bloemen in een andere kleur binnen het scala van wit, roze en paars.

 Geduld wordt dus beloond!!

April 2013

Wat hebben we er op moeten wachten dit jaar: lente. Natuurlijk was ie officieel wel begonnen rond 21 maart, maar we merkten er weinig van. Weinig zon, weinig warmte en heel, heel weinig groen. Het sneeuwde nog net niet met Pasen en wie je ook sprak, iedereen had het over behoefte aan licht en warmte. We waren er echt wel aan toe.

Maar nu barst het dan eindelijk los. En dan moet je niet achter je computer blogjes gaan zitten tikken, maar er gewoon van genieten. Dus in dit blog weinig woorden en vooral beelden.

 Mijn 'appelboompje'. Gewoon een appelpitje in de aarde gestopt. In de winter niets meer dan een stakerige tak in een pot aarde, maar tot mijn vreugde loopt hij toch weer uit. En zie ik daar zoweer iets van zijtakjes ontstaan??


Vorig jaar aangeschaft: een kiwihuwelijk. Ook van deze plant blijft in de winter

helemaal niets over

en vroeg ik me ern-

stig af of de twee

planten (een man-

netje en een vrouw-

tje) de strenge

vorst overleeft had-

den. Gelukkig wel!

Wat een prachtig blad heeft deze plant.

Ook vorig jaar aangeschaft: het gebroken hartje.

Het wordt een beetje eentonig, maar ook deze plant was helemaal verdwenen. Deze plant staat echter wél in de volle grond. Drie weken geleden, ontstond er een donkerrode krop, en in no-time liep deze uit tot een volle plant die nu al volop bloeit. Is het geen beauty??

Dan hebben we nog de vijg.

De perenboom, vorig jaar bloeide deze ook, maar heeft geen vrucht gegeven door de kou. Hopelijk dit jaar beter.

De zwarte bes

En zojuist de courgette, komkommer en pompoenplantjes verpot. Op de foto de courgettes.

En nu de zon weer in. Fijne zondag en veel plezier van eigen tuin en balkon.

Maart 2013

'Beleef de lente' is in de lucht, waar men via internet verschillende soorten vogels kan zien nestelen, broeden en de eieren uit kunt zien komen. Maar ook in de tuin zijn de kool- en pimpelmeesjes al op inspectie naar een mooi nestplekje. Tijd om met spoed de vogelhuisjes uit te soppen. Vorig jaar is mijn moeder verhuisd van een huis met tuin naar een appartement met balkon. Van haar heb ik enkele vogelhuisjes gekregen, die zij op haar balkon niet meer kwijtkon. Waarschijnlijk was er tijdens verhuizing weinig tijd en zo trof ik in dit verhuisde vogelhuisje een nestje aan. Hopelijk is het al een ouder nestje en heeft de verhuizing er niet toegeleid dat het vogeltje met spoed een nieuw nest heeft moeten bouwen.

Dit jaar had ik me voorgenomen vroeg voor te zaaien, de tomaten zijn net volgroeid als de herfst inzet en de zon eerder ondergaat. Dit houdt in dat ik prachtige groene tomaten aan de plant heb, die niet meer rood worden, ook niet na oogst. Hopelijk gaat het dit jaar beter. Dus ook eerste week van maart meteen een en ander voorgezaaid en in de vensterbank gezet: komkommer, courgette, 2 soorten tomaat en 2 soorten pompoen. Lege champignonbakjes lenen zich uitstekend om zaden te laten ontkiemen totdat de plantjes verspeend kunnen worden.

5 maart

19 maart

 De kitchenscraps (pitjes uit citroenen en een perssinaasappel) zijn verpot en groeien prima door, helaas niet echt een mooi struikje, maar toch, ik ben benieuwd wat het gaat worden. Het meest rechtse plantje is de sinaasappel.

Februari 2013

Zoals in mijn vorige blog beschreven, waren er plannen om de plantensteunen te installeren. Zo geschreven, zo gedaan.

Ten behoeve van de bruidsluier, het lijkt nu nog niet zo nodig, maar in de zomer is de hele schutting begroeid.



voor

 

na



En ook het eerste groen laat zich zien, maar wat zou het zijn? 

Ook de kiwi, vorig jaar aangeschaft, schijnt enorm te kunnen gaan groeien, dus nu alvast een plantensteun uit elkaar gehaald, op maat gemaakt voor de pilaar en met kippengaas bespannen. Het verdient vast geen schoonheidsprijs, maar vermoedelijk zal hij functioneel zijn.



  

voor

  

na



Tevreden dat deze klus geklaard is.
O en het waren dus narcisjes. 





Beste lezers,

Ten eerste natuurlijk een heel gelukkig, groen, bloeiend en bewust 2013 gewenst.

Zoals ik in mijn vorige blog (juli 2012, foei!!) als schreef, was 2012 op tuiniervlak geen al te best jaar. Op de Japanse wijnbessen en frambozen, een enkele tomaat en courgette na viel er weinig te oogsten. Laat ik eerlijk zijn: de slakkenplaag in mijn tuin maakte het moestuinieren tot een frustrerend gebeuren en ik had de moed opgegeven. In het najaar heb ik mijn tuin weer netjes opgeruimd, met de gedachte, volgend jaar zien we wel weer verder.

Momenteel laat de tuin een hoop aarde, steen en hout zien. Er is weinig groens te beleven.  Gelukkig maken de vogels het goed, die met regelmaat even wat te eten komen halen: de Vlaamse Gaai, meestal op weg om ergens een gevonden eikeltje te verstoppen, die dan eerst even wordt geparkeerd op de paal van de schutting, totdat hij uitgegeten is, de meesjes, merels, roodborstjes en spreeuwen. Zij brengen toch nog wat leven in een verder stille tuin.

Vandaag had ik zo'n dag dat ik een beetje met mijn ziel onder de arm liep. Rusteloos, wat zal ik nou gaan doen. O, er is van alles te doen, alleen ik had er de rust niet voor. Ik moest even wat spullen in de schuur zetten en besloot ter plekke de bruidsluier maar even terug te snoeien. Die is wel heel weelderig aan het groeien, ook al heb ik hem met pot in de aarde gezet, om dit enigszins tegen te gaan. De bamboestokken waarvan ik een rekwerk had gemaakt om de plant te leiden, hadden het onderspit gedelfd. Ik heb al andere rekken van houten latjes staan om aan de schutting te bevestigen, maar in de zomer was de schutting niet meer terug te vinden. Dus een kale tuin heeft ook zo zijn voordelen. Deze maand nog ga ik de nieuwe rekken bevestigen. Na een half uurtje snoeien, voelde ik me een ander mens en wist ik opeens weer waarom ik zo dol ben op mijn tuintje. Het doet me gewoon goed om buiten bezig te zijn.
Daarnaast borrelden er weer tal van ideeën op wat ik dit voorjaar met de tuin wil gaan doen: nieuwe plantenbakken timmeren, dit jaar wat vroeger binnen voorzaaien, zodat de planten groter zijn als ze naar buiten kunnen, kijken of ik een mooie pergola op de kop kan tikken of er zelf een kan maken. En zouden de lelietjes van Dalen die ik vorig jaar geplant heb dit voorjaar opkomen?

Kortom... De inspiratie begint terug te keren.